.: Union Saint Gilloise :.

 

 

Union Saint-Gilloise

 

 

 

Stadion: Dudenpark

Kleuren: geel blauw

Opgericht in 1897

Landskampioen: 1904, 1905, 1906, 1907, 1909, 1910, 1913, 1923, 1933, 1934, 1935

Bekerwinnaar: 1913, 1914

 

Union werd op 1/11/1897 gesticht door een stel tieners. Voorzitter Alfred Lombaert en secretaris Paul Gomrée waren 18, aanvoerder Gustave Vanderstappen 15. Geld hadden de jongeren niet. Racing Club de Bruxelles, op dat moment de eerste club van het land, was zo vriendelijk wat afgedankte ballen ter beschikking te stellen.

Na een jaar vond de nieuwe vereniging onderdak in St-Gillis, verruilde het zwar-witte shirt voor geel-blauw (de gemeentekleuren) en sloot aan bij de voetbalbond. Het jonge geweld lag voortdurend overhoop met de bondsleiding en werd in 1901 kampioen in eerste provinciale. Drie jaar later doorbrak Unio de hegemonie van Racing Brussel en vierde zijn eerste landstitel.

Tussen 1904 en 1909 zaten er maar liefst zes tittel in. In het seizoen 1908-1909 werd niet één keer verloren en het doelgemiddelde bedroeg 101-13. Union won in Parijs van de Franse nationale ploeg en was hofleverancier van de Rode Duivels. Union was dé ploeg waar iedereen voor of tegen was.

Union was zijn tijd ver vooruit en besteedde veel aandacht aan de jeugd. In 1911 werd zowaar een eerst opleidingsinstituut, L’Union Scolaire, opgericht. In 1913 pakten de Brusselaars hun zevende landskampioenschap. Union beloonde zijn voetballers rijkelijk en dreigde de titel te verliezen omdat het “beroepsspelers” had opgesteld. Daring, dat na een testwedstrijd de titelstrijd verloor, weigerde echter de kroon en de algemene bondsvergadering volgde.

De oorlog maakte een einde aan de eerste succesperiode van Union. De lijn werd na de grote wereldbrand doorgetrokken. België werd in 1920 Olympisch kampioen met maar lieft 5 Unionisten.

In de jaren twintig pakte Union maar één titel en in 1931 werd de club dankzij een beter doelgemiddelde van degradatie gered. Op kerstdag verloor de verjongde formatie met 4-0 bij Beerschot. Aanvoerder Jules Pappaert beloofde zijn voorzitter dat het de laatste nederlaag werd. En zo gebeurde het ook : Union speelde 60 partijen zonder nederlaag. Na tien jaar wachten, pakte Union in 1933, 1934 en 1935 met groot machtsvertoon opnieuw de landstitel.

Het was Daring dat op 12 februari 1935 na 5400 minuten een einde maakte aan de onoverwinnelijkheid van Union.

De tweede wereldoorlog veranderde de verhoudingen in Brussel. Anderlecht speelde veel beter in op de nieuwe voetbaltrends dan het door heimwee verteerde bestuur van Union. In de eerste helft van de jaren 60 volgde een laatste stuiptrekking volgde nog een laatste stuiptrekking met veertien Europese beker wedstrijden.

In 1973 tuimelde Union uit eerste klasse.

Union was de eerste club die een secretariaat en kunstverlichting had en een gerenommeerdde buitenlandse trainer aanwierf.

Thans speelt Union anoniem in derde klasse.

 

(Tekst: Erwin De Puydt)

 

Terug naar de pagina clubs en landen                                                  Terug naar de beginpagina